درمان رتینوپاتی دیابتی با کمک قطرههای چشمی
2 اکتبر 2017- تحقیقات جدید نشان میدهد دو بار در روز استفاده از قطرههای چشمی که حاوی عناصر محافظت کنندهی عصبی میباشند، می تواند رتینوپاتی دیابتی را با موفقیت درمان کند.
در یک مطالعهی دو ساله، قطرههای چشمی خاصی با قطره ی دارونما با یکدیگر مقایسه شدند. نتایج این تحقیقات نشان داد پیشرفت بیماری neurodegeneration(کاهش عملکرد عصب) در شبکیه به طور قابل توجهی با استفاده از قطره های چشمی حاوی دو داروی brimonidine و somatostatin کاهش می یابد.
دکتر Rafael Simo رئیس بخش دیابت و متابولیسم در موسسهی تحقیقاتی Vall d'Hebron در بارسلونا وهمکارانش اثرات این دو قطرهی چشمی را در بیماران بررسی کردند. آنها میخواستند تأثیرات این دو نوع قطره را بر پیشگیری یا توقف نورودژنراسیون که نتیجهی آن از دست رفتن پیشروندهی ساختار شبکیه است، بررسی کنند.
قطرههای چشمی آزمایش شده حاوی یکی از این دو عامل محافظت کنندهی عصبی یعنی somatostatinیا brimonidine بودند. در مجموع 449 بیمار مبتلا به دیابت نوع 2 که نیمی از آنها حداقل یک میکروآنوریسم (خونریزی بسیار کوچک) در یک چشم خود داشتند، بطور تصادفی دوبار در روز بمدت 24 ماه، قطرههای بریمونیدین، سوماتواستاتین یا پلاسبو دریافت کردند.
نتایج نشان داد که درمجموع، این داروها در مقایسه با دارونما در پیشگیری از نورودژنراسیون شبکیه تفاوتی را ایجاد نمیکنند. با این حال محققان دلیل این موضوع را این واقعیت اعلام کردند که تقریباً دو سوم از افراد گروه، قبل از مطالعه، نشانههای قابل توجهی از آسیب عصبی در شبکیه نداشتند.
هنگامیکه محققان اطلاعات 35 درصد از شرکت کنندگانی را که دارای علایمی از تخریب عصب در ابتدای مطالعه بودند، بازنگری کردند، نتایج تغییر کرد. در میان این افراد، پیشرفت نورودژنراسیون متوقف شد درحالیکه در گروه پلاسبو پیشرفت بیماری ادامه یافت. این نتیجه نشان می دهد که هر دو دارو در کاهش سرعت تخریب عصب در شبکیه یا متوقف کردن آن موثر می باشند.
محققان معتقدند قطرههای چشمی مذکور میتوانند برای مقابله با نقصهای اولیه در رگهای خونی کوچک که در رتینوپاتی دیابتی اتفاق میافتد؛ موثر باشند و نیاز بیماران به درمان با لیزر را مرتفع کنند.
یک یافتهی غیر منتظرهی دیگر این بود که در میان یک گروه از بیماران با مقادیر کمی خونریزی در چشم، که نشانهای از رتینوپاتی است، علایم نورودژنراسیون مشاهده نمیشد. محققین معتقدند با توجه به فقدان علایم نوردژنریشن عصب، عوامل ناشناختهی دیگری در توسعهی رتینوپاتی نقش دارند.
دکتر Simo گفت: ما دو نوع بیمار در این تحقیق مشاهده کردیم : در یک نوع، نورودژنراسیون در ابتدا مشاهده میشد که شاید در پاتوژنز رتینوپاتی بسیار مهم باشد، اما در برخی بیماران ما تنها تعدادی میکروآنژیوپاتی بدون اختلال در عصب مشاهده نمودیم که جای تعجب بود، ما باید در مورد این دو فنوتیپ بیشتر تحقیق کنیم.
از آنجائیکه تعداد عوارض جانبی در مصرف کنندگان بریمونیدین بالا بود، محققان قصد دارند که تحقیقات بیشتری را بر روی اثرات دراز مدت سوماتواستاتین که عوارض جانبی کمتری داشته است، انجام دهند.
دکتر Simo نتیجهگیری نمود که به مطالعات بیشتری در مورد سوماتواستاتین همراه با فالوآپ دراز مدت به منظور اثرات مفید آن بر محافظت از عصب که نتیجهی آن کاهش بیماری میکرووسکولار است، نیاز است. نتایج این مطالعه در نشست سالانهی انجمن مطالعات اروپاتی دیابت (EASD) ارائه شد.
منبع:
www.diabetes.co.uk/news/2017/oct/eye-drops-could-help-treat-diabetic-retinopathy-92406800.html